Analyse van de gave van tongen in de Bijbel

De gave van tongen, is een gave van de Heilige Geest. Voor een duidelijk begrip van deze gave hebben we u een grondig analyse van dit onderwerp willen aanbieden zodat u zelf aan de hand van alle verzen die over dezelfde onderwerp praten - tot de juiste conclusie kan komen.

Definitie van gave :
"Er is verscheidenheid in genadegaven, maar het is dezelfde Geest; en er is verscheidenheid in bedieningen, maar het is dezelfde Here; en er is verscheidenheid in werkingen, maar het is dezelfde God, die alles in allen werkt. Maar aan een ieder wordt de openbaring van de Geest gegeven tot welzijn van allen." 1 Kor 12:4-7.
Dus de gaven zijn een “openbaring van de Geest” “tot welzijn van allen” en als gevolg hiervan ook een teken dat de persoon gedoopt is door de Heilige Geest.

1 Kor 12:8-10. – De gaven zijn de volgende.

• Met wijsheid te spreken
• Met kennis te spreken
• Geloof
• Genezingen
• Werking van krachten
• Profetie
• Onderscheiden van geesten
• Verschillende soort tongen
• Vertolking van tongen

Hoe werkt de “openbaring van de Geest” of waarvoor is die?

• Prediken - De eerste twee
• Ondersteuning voor anderen – derde
• Welzijn voor anderen – vierde
• Wonderen – vijfde
• Onderwijs en versterking in het geloof – zesde
• Communicatie (hulpmiddel) – laatste twee

Doel van de gaven
1. Het evangeliseren.
"Maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn te Jeruzalem en in geheel Judea en Samaria en tot het uiterste der aarde." Handelingen 1:8. – De Discipelen zouden kracht ontvangen bij de komst van de Heilige Geest, en zij moesten getuigen zijn.
Doel – Evangelisatie

2. De gemeente op te bouwen.
"De gemeente dan door geheel Judea, Galilea en Samaria had vrede; zij werd opgebouwd en wandelde in vreze des Heren, en zij nam in aantal toe door de bijstand van de heilige Geest" Handelingen 9:31. – De gemeente groeit dankzij de “bijstand van de heilige Geest”
Zonder deze gaven zou men het werk van God niet vooruit kunnen brengen.

3. Ons karakter te vormen.
Doordat wij elkander nodig hebben, dienen we ook van elkander te leren (nederigheid, eenheid, liefde, etc.) 1 Kor. 12:12-27

Dopen van de Heilige Geest
De boodschap van Elia, zoals geprofeteerd door de profeet Maleachi, werd gepredikt door Johannes de Doper, waarvan Jezus zelf gezegd heeft dat hij de grootste van de profeten was geweest, beschrijft het probleem van het volk van Israël in die tijd en wat de oplossing was.
"Reeds ligt de bijl aan de wortel der bomen: iedere boom dan, die geen goede vruchten voortbrengt, wordt uitgehouwen en in het vuur geworpen. Ik doop u met water tot bekering, maar Hij, die na mij komt, is sterker dan ik; ik ben niet waardig Hem zijn schoenen na te dragen; die zal u dopen met de heilige Geest en met vuur." Mat. 3:10,11. - Probleem: Men bracht geen vruchten voort.
Oplossing: Dopen met water, Geest, vuur.

Het woord dopen betekent onderdompelen en niet besprenkelen. Men wordt dan gedoopt zowel met water, als met de Geest en met het vuur. Dat bekent dat de doop van de Geest, een onderdompeling is in God. De idee van de doop met de Geest is dat wij verhoogd worden tot de niveau van God, verborgen worden, of onderdompelen zijn in de Geest, en niet dat hij moet volgen de verlangens van de mens tot een uiting van zijn kracht als of Hij maar een kracht is. Dit is heel erg belangrijk om te weten hoe de heilige Geest werkt. Ik ga dus naar de Geest toe (groeiproces) en niet dat Hij naar mij toekomt (als kracht alleen). Daarom zien we de volgende tekst: Efeziërs 5:18. “ ...wordt vervuld met de Heilige Geest” en deze andere:
Galaten 5:22. – “Maar de vrucht van de Geest is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. ”

Het dopen van de Geest brengt vruchten voort in de persoon. Dat betekent dat men ziet in de persoon het leven van Christus, een echte christen dus. Dit is in feite de Geest van God te hebben en te wandelen met God. Een persoon die gedoopt is met de heilige Geest zal zijn zoals Jezus, en niet noodzakelijk in andere tongen te moeten spreken. Dit is ook een belangrijk punt.

"Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn." Rom. 8:16 – Dit is het moment van bekering. Wanneer wij gehoor geven aan het geroep van de Geest en erkennen dat wij zondaren zijn en ons leven aan Hem overgeven, weten we dat wij kinderen van God zijn. Maar als wij gedoopt zijn met de Geest, niet een eenmalige ervaring, maar op dagelijks basis, en wij laten Hem ons leiden, zullen we "zonen Gods" genoemd worden.
"Want indien gij naar het vlees leeft, zult gij sterven; maar indien gij door de Geest de werking des lichaams doodt, zult gij leven. Want allen, die door de Geest Gods geleid worden, zijn zonen Gods ." Rom 8:13, 14

Tongen in het Nieuwe Testament

Het is alleen in de Nieuwe Testament dat wij zo'n openbaring van de Geest zien, en wij dienen eerst alle teksten te moeten bestuderen voor de juiste conclusie.
Het Griekse woord voor tongen in het Nieuwe Testament is “Glossai”. Dit woord komt voor zowel in Handelingen als in 1 Korintiërs. Het woord Glossai heeft te maken met zowel het spraakorgaan als met de taal.

Handelingen 2:

Na het verhaal van Handelingen 2 te hebben gelezen kunnen we de volgende analyseren.
v. 4 – “ vervuld met de H. G. en begonnen met andere (Gr. Verschillende) tongen te spreken zoals de Geest het hun gaf uit te spreken ”. (Griekse woord voor tongen: Glossai)

Mogelijk interpretaties:

• Allemaal spraken in verschillende tongen
• Elk een sprak één of twee talen (“zoals de Geest het hun gaf”)

v. 5 – er zijn Joden te Jeruzalem uit alle volken onder de hemel. “Parten, Meden, Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kapadocië, Pontus, etc. (V. 9-11)
v. 6 – (Griekse woord voor tongen: dialekto) ieder persoon hoorde de discipelen, ongeveer 120 of meer (Handelingen 1:15) in hun eigen taal spreken. Dus, in hun moedertaal.
v. 8 – (Gr. Voor tongen: dialekto) Men was verbaasd de discipelen te horen spreken in hun eigen taal.
v. 11 – Wat zij aan het spreken waren in verschillende talen was het evangelie, (Gr. Voor tongen: Glossais)

Samenvatting:

• Volgens Handelingen 2 tot nu toe “dialektos” en “glossais” heeft dezelfde betekenis: Een door mensen gesproken taal.
• De macht ontvangen was met het doel om het evangelie te verspreiden

“De bevoegdheid om in andere talen te spreken was een gave geschonken aan de discipelen met het speciale doel om de boodschap van het evangelie te brengen aan de gehele wereld. Pelgrims uit de vier hoeken der wereld waren bijeen gekomen te Jeruzalem voor het pinkster feest. Deze Joden uit de Verspreiding zouden genoeg Hebreeuws hebben kunnen begrijpen om de tempel dienst te genieten, maar waren waarschijnlijk niet in staat om het Aramees te verstaan dat de discipelen gewoonlijk spraken. Ter wille van deze mensen, en van degenen die de boodschap van uit deze zouden horen, heeft de Heilige Geest de discipelen in staat gesteld om het evangelie vlot te verkondigen en in van de pelgrims hun eigen taal. Dit was een groot wonder en vervulde een van de laatste beloften van Jezus (Markus 16:17). Het heeft de oogst vermeerderd op die dag (Handelingen 2:41) en het heeft de gehele wereld in de loop der jaren getroffen. (zie ook Hand. 10:45,46; 1 Kor. 14.

Dit geschrift laat het niet duidelijk zien of deze gave van spreken in andere tongen van blijvende aard was, maar wij kunnen in gedachten houden dat wat de Geest eens gedaan heeft, zonodig kan herhalen. (zie ook Handelingen der Apostelen)” Bijbel Commentaar

In Handelingen 10:44-48

Om deze tekst beter te mogen begrijpen moeten meer van de achtergrond en probleem tussen Joden en heidenen te begrijpen. Na het terugkeer van Babylon hadden de Joden uiteindelijk begrepen dat om de zegenen van God te kunnen verzekeren was het noodzakelijk om geen enkele gemeenschap te hebben met de ongelovigen. Dit had ze geleid tot het uiterste om helemaal een gesloten kring te creëren. Ieder persoon die geen Jood was werd gezien als “onrein” of “onheilig”. Het ritueel van handenwassen (Markus 7:1-23) is een duidelijk voorbeeld van het overdrijvend punt waarop het volk had bereikt om zich beter te voelen dan andere volken.

De visioen die Petrus heeft gehad (10:16) heeft hem in onzekerheid gelaten, om wat het betekenen mocht. Maar toen de mensen die Cornelius had gestuurd bij hem kwamen begreep hij volkomen zijn betekenis.

"En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, want zij hoorden hen spreken in tongen en God groot maken ” v. 46.
"want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken... " v. 47. De openbaring van de Geest door het verlenen van deze gave was met dezelfde uitwerking als bij de apostelen. “die evenals wij de heilige Geest hebben ontvangen”.

"En toen Petrus naar Jeruzalem gegaan was, verschilden zij, die uit de besnijdenis waren, met hem van mening, en zij zeiden: Gij zijt binnengegaan bij onbesnedenen en hebt met hen gegeten." Hand. 11:2,3. Er was een meningsverschil tussen de discipelen om wat Petrus had gedaan, om de trots van de Joden tegenover heidenen.

"en toen ik begonnen was te spreken, viel de Heilige Geest op hen, evenals in het begin ook op ons" v. 15. Deze tekst versterkt nog een keer dat de Heilige Geest op hen was gekomen, en in dezelfde zin als bij de de discipelen, want “bij God is er geen aanneming des persoons” Hand. 10:34

Samenvatting:

• Doel van deze openbaring van de Geest was een versterking aan wat Petrus in de droom had gezien, dat God ook het evangelie voor de heidenen was, dat God ook deze mensen kon gebruiken en dat zij ook bij het volk Gods behoorden.
• Het kon geen verschil zijn tussen de gebeurtenis van Handelingen 2 en die van hoofdstuk 10, anders hadden de Joden zich hoger kunnen voelen dan de heidenen, maar door het feit dat Petrus zegt, dat bij “God er geen aanneming des persoons is” kunnen we geen verschil zien tussen deze 2 gevallen.
• De talen die Cornelius en de andere hebben gesproken zijn ook menselijke talen, anders hadden de Joden kunnen redeneren dat dit een moment van extase was dat gewoonlijk bij de heidenen optrad tijdens het vereren van hun goden. Behalve dit zien we dat het Griekse woord voor tongen hier is hetzelfde: Glossais)

In Handelingen 19:1-7

"En terwijl Apollos te Korinte was, geschiedde het, dat Paulus, na door de bovenlanden gereisd te zijn, te Efeze kwam, en daar enige discipelen vond. En hij zeide tot hen: Hebt gij de heilige Geest ontvangen, toen gij tot het geloof kwaamt? Doch zij zieden tot hem: Wij hebben zelfs niet gehoord, dat er een heilige Geest is. En hij zeide tot hen: Waarin zijt gij dan gedoopt? En zij zeiden: In de doop van Johannes. Maar Paulus zeide: Johannes doopte een doop van bekering en zeide tot het volk, dat zij moesten geloven in Hem, die na hem kwam, dat is in Jezus. En toen zij dit hoorden, lieten zij zich dopen in de naam van de Here Jezus. En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden. En het waren in het geheel ongeveer twaalf mannen."
Paulus legde de handen toen op 12 mannen te Efeze, met als gevolg dat de Heilige Geest over hen kwam en zij in tongen spraken en profeteerden. Er zijn geen taalkundige argumenten die er voor pleiten dat deze tongen brabbeltal waren. Ook het verband waarin deze tekst staat wijst niet in die richting.

Hierover schrijft Ellen G. White:
“Toen werden zij gedoopt in de naam van Jezus. Nadat Paulus hen de handen had opgelegd, ontvingen zij de doop met de Heilige Geest, waardoor zij de talen van andere volken konden spreken en konden profeteren. Zo werden zij ertoe bekwaamd om als zendelingen te gaan werken in Efeze en omgeving en om het evangelie in Klein-Azië te verkondigen”

Samenvatting:

• Uit Hand. 19:10, en uit andere bronnen zien we dat Efeze een hoofdkwartier is geworden voor de evangelisatie in Klein Azië.
• Ellen G. White laat ons duidelijk zien dat deze 12 mannen hebben deel uitgemaakt van de zendelingen die werden gestuurd naar deze plaatsen.
• Nogmaals het doel van de tongen hier is het verkondigen van het evangelie. (gr. Voor tongen:Glossais)

In 1 Korintiërs 13:1

“Al ware het, dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak, maar had de liefde niet, ik ware schallend koper”

Betekent dit dat er een speciale taal van de engelen is, die men dient te leren of spreken?

Wil dit zeggen dat Paulus die taal kon spreken?

De zinsconstructie laat ons zien dat Paulus een uiterste heeft aangehaald zodat men kon zien, dat zelfs het zonder liefde, toch niets betekende. Het hoofdstuk gaat door met het opnoemen van verschillende uitersten.

Er staat ook nergens in de Bijbel dat men in een engelen taal heeft gesproken of dat het spreken in een engelen taal een gave van de Heilige Geest is.

In 1 Korintiërs 14

(Het Griekse woord in dit hoofdstuk voor tongen is: Glossais)

Belangrijke achtergrond over Korinthe:

• Het is een havenstad, waarin bezoekers uit vele landen te vinden waren
• Op straat hoorde men vreemde talen, en waarschijnlijk was dat ook het geval in de gemeente
• De christenen hebben een heidense achtergrond, en waren vertrouwd met afgoderij
• Er zijn problemen in de gemeente, deze leidden Paulus om de brief te schrijven

Vragen om over na te denken:

• Is de beschrijving van de gave van tongen hier in deze tekst een toevoeging aan wat men eerder kende met de gave van tongen, of is het een probleem in de gemeente omdat men niet weet om te gaan met de gave?
• De gave van "tongen" was om in de taal van de mensen de boodschap te brengen. Hier kan men de mensen met deze gave niet begrijpen.
• Als zij allen in tongen spreken zou het probleem opgelost worden of het zou nog een geheim blijven?
• Of het gaat werkelijk over mensen die de gave hebben om in andere talen te spreken, maar die het misbruiken doordat zij zich geweldig voelen, en daarom zegt Paulus dat zij hun boodschap moeten vertalen.
• Als de gave van tongen een gave is om tot mensen te spreken, waarom moet men het dan gebruiken om tot God te praten?
• Gebed is het hart open stellen voor God, hoe kan men het doen als hij het niet verstaat?
• Waarom zou het goed zijn dat iedereen in tongen kon spreken? Zou iedereen elkaar kunnen verstaan? Is het beschreven probleem in dit hoofdstuk een communicatie probleem?

Analyse van het hoofdstuk:

Als wij dit hoofdstuk analyseren zien we een vergelijking tussen twee gaven: De gave van tongen en de gave van profetie, en hoe ze deze dienden het te gebruiken.

Samenvatting:

• Belangrijk punt is de stichting van de gemeente
• Dat kan bereikt worden door het verstaan wat men zegt
• Niemand moet in tongen spreken in de gemeente. Zijn boodschap moet vertaald worden
• Profetie is beter zolang spreken in tongen niet vertaald is
• Alles moet ordelijk geschieden
• Iedereen moet het kunnen begrijpen.

Slotwoord:
Uit deze korte analyse hebben wij gezien dat overal in de Bijbel de gave van tongen, in feite een gave is die God aan de mensen geeft op een speciale moment, wanneer het evangelie verkondigd moet worden en wanneer men de taal van de toehoorders niet kent.

Het onderwijs was heel erg duur in de tijd van Paulus, en het was alleen een voorrecht dat de rijke mensen hadden. Een andere manier om aan de taal te komen was als de persoon veel reisde.

De armen en over het algemeen de leden van de gemeente zouden nooit zo ver zijn gekomen om het evangelie te verspreiden, als het niet was geweest door de hulp van de Heilige Geest.

Het blijkt uit de analyse dat het probleem in Korinthe is, dat men probeerde te tonen, dat zij andere talen spraken, het deed er niet toe of men begreep wat zij zeiden.

Paulus probeerde een probleem op te lossen, dat het misbruik van de gaven was.

En voor degenen die geloven dat ieder persoon die gedoopt is met de Heilige Geest in tongen moet spreken zien we de volgende:

Plaatsen in de Bijbel waar men de heilige Geest heeft ontvangen maar niet in tongen heeft gesproken

• Johannes de Doper: Lucas 1:15 – Vervuld met de heilige Geest
• Elisabet: Lucas 1:41 – Vervuld met de heilige Geest
• Zacharias: Lucas 1:67,68 – “vervuld met de heilige Geest en profeteerde..”
• Simeon: Lucas 2:25,26 – “de heilige Geest was op hem”
• Hanna de profetes: Lucas 2:36
• Jezus: Lucas 3:22 – heilige Geest daalde neder op hem

In Handelingen:

• 4:31 – “en spraken het woord Gods met vrijmoedigheid”
• 7:55 – waarschijnlijk is de gave van Stefanus wijsheid om te spreken en profetie. “sloeg de ogen ten hemel en zag de heerlijkheid Gods en Jezus staande ter rechterhand Gods...”
• 8:17 – De mensen in Samaria hadden de heilige Geest nog niet eerder ontvangen. “zij ontvingen op dat moment de heilige Geest”
• 9:17 – Paulus. “opdat gij weer zoudt zien en met de heilige Geest vervuld worden”